Dit is de beste trainingsmethode

“Werken jullie volgens de nieuwste trainingsmethode?” Dat is een vraag die vaak gesteld wordt. Bij doorvragen weten mensen zelf vaak ook niet precies wat zo’n nieuw(st)e methode dan precies inhoudt. Verwachten ze met het inzetten van die methode dan dat je up to date blijft? Hebben ze het idee dat de nieuwste methodes altijd de beste zijn? Of verwachten ze misschien dat je hen een aantal ‘gouden pillen’ aanrijkt waardoor de hond perfect opgevoed wordt?

Er zijn meerdere methodes om een hond iets aan te leren of juist af te leren. Je kunt gewenst gedrag uitvergroten en belonen. Je kunt ongewenst gedrag bestraffen, negeren of ombuigen. Je kunt ‘niets’ doen en je hond zelf gedrag laten ontwikkelen. Soms vinden mensen echt alles leuk en goed wat hun hond doet en anderen vinden weer dat je hond mag begrenzen. Dit alles kan met koekjes, spel, beloning, begrenzen, actieve toegediende straf en het onthouden van iets wat je hond graag wil.

Een aantal jaren geleden werd de Black-Box methode geïntroduceerd. Deze methode is door Peter Beekman ontwikkeld vanuit de visie dat elke hond (en zijn baas) uniek is en dat daardoor iedere baas-hond combinatie toch net weer anders is. De “black box” methode is dan eigenlijk geen methode, het is meer een kwestie van “waarom doet de hond wat hij doet”. 

En eigenlijk komt alles op deze manier samen. Je hond vertelt je eigenlijk zelf, wat hij nodig heeft. Zeker wanneer je een pup of jonge puber hebt, is er nog veel gedrag wat je zelf kan beïnvloeden. Je kunt samen ontdekken wat werkt jullie samen.

In zijn algemeenheid denk ik dat je wel kan stellen dat het uitvergroten van gewenst gedrag door middel van een beloning in wat voor vorm dan ook en het ombuigen van gedrag wat mogelijk probleemgedrag zou kunnen worden op een positieve manier, de meest stabiele hond oplevert. Bij probleemgedrag ombuigen denken we vaak aan een flinke correctie, maar een hond grenzen aanleren kun je al vanaf pup doen zonder fysieke intimidatie.

En daarnaast is het altijd belangrijk om te blijven kijken naar je hond. Heb je een hond die als jij “Nee” zegt, denkt: “Oh, daar is wat mee aan de hand, daar MOET ik bij zijn” of een hond die accepteert dat Nee, Nee is en gewoon wat anders gaat doen. Dit heeft veel te maken met de ‘nature’ van de hond. Zo is de hond gebouwd. Dit wil niet zeggen dat dit niet meer in balans kan komen uiteindelijk. De boodschap hiervan wel is dat je insteek anders kan zijn. Wanneer je de laatste hond te hard aanpakt, heb je bijvoorbeeld kans dat de hond ‘aangeleerde hulpeloosheid’ of angsten gaat ontwikkelen. En ben je tegen de hond die op zijn strepen gaat staan, te onzeker, onduidelijk of te vragend, dan heb je een grote kans dat de hond zelf beslissingen gaat nemen in situaties.

Verder heb je ook nog te maken met de menselijke aspecten. Welke methode past bij jou? Het interessante hieraan is natuurlijk wel dat jouw voorkeuren, helemaal niet passend hoeven te zijn bij je hond. En dat vraagt vaak (innerlijk) werk van de mens om toch te kunnen aansluiten bij de behoeftes van de hond.

Bestaat de ideale trainingsmethode? Per combinatie kan je een op een gegeven moment iets gevonden hebben wat fantastisch werkt. Helemaal goed! Voor jullie is die methode in die omstandigheden het allerbeste! En ook dat kan weer veranderen. De hond heeft iets onder de knie, krijgt meer zelfvertrouwen, komt in de pubertijd of de leefsituatie verandert. En dan is het aan ons om ons weer aan te passen.

Blijf dus altijd kijken naar je hond! Je hond vertelt je of je op de goede weg bent!

Ik beoog hiermee overigens niet aan te geven dat alles ‘maakbaar’ is en dat alles aan ‘de mens’ ligt. We hebben nu eenmaal ook te maken met een genenpakket en instinct van de hond (en mens ;-)). Er is dus een grens in hoeverre bepaald gedrag kan worden bijgestuurd.